IPPB2/4511-237/16-2/KW1 | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Moment powstania przychodu z tytułu przyznanych w ramach Dodatkowego Wynagrodzenia akcji.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2016 r. (data wpływu 18 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia momentu uzyskania przychodu z tytułu otrzymania dodatkowego rocznego wynagrodzenia – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia momentu uzyskania przychodu z tytułu otrzymania dodatkowego rocznego wynagrodzenia.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Zgodnie z zapisami umowy o pracę pracodawca może przyznać Wnioskodawcy dodatkowe wynagrodzenie roczne tzw. bonus („Dodatkowe Wynagrodzenie”) w postaci akcji spółki matki, w której Wnioskodawca jest zatrudniony. Spółka matka jest podmiotem zagranicznym, notowanym na zagranicznym rynku papierów wartościowych.

Akcje przyznawane są w styczniu roku następującego po roku, za który Dodatkowe Wynagrodzenie zostaje przyznane. W chwili przyznania akcji w ramach Dodatkowego Wynagrodzenia, jako pracownik Wnioskodawca nie ma jeszcze praw do tych akcji. Prawa do przyznanych w ramach Dodatkowego Wynagrodzenia akcji Wnioskodawca uzyskuje jeśli pozostanie pracownikiem firmy, w pierwszą rocznicę przyznania – czyli w styczniu kolejnego roku, prawa do 1/3 przyznanych akcji, w drugą rocznicę, w styczniu, do kolejnych 1/3 akcji i w trzecią rocznicę przypadającą w styczniu – prawa do ostatniej transzy 1/3 przyznanych akcji.

Pracodawca może zadecydować, iż za dany rok akcji w ramach Dodatkowego Wynagrodzenia mogą być przyznane nie przez kolejne 3 lata, a 4 lata odpowiednio → w pierwszą rocznicę przyznania, w styczniu 1/4 wszystkich przyznanych akcji, w drugą rocznicę, w styczniu 1/4 wszystkich przyznanych akcji, w trzecią rocznicę, w styczniu kolejne 1/4 wszystkich przyznanych akcji oraz w czwartą rocznicę, w styczniu prawa do ostatniej 1/4 wszystkich przyznanych akcji.

W styczniu 2015 roku Wnioskodawca uzyskał prawa do akcji z Dodatkowego Wynagrodzenia przyznanych w poprzednich latach.

Firma w ramach wewnętrznego regulaminu, ustaliła, iż akcje przyznane w ramach Dodatkowego Wynagrodzenia będą księgowane na rachunkach akcyjnych należących do pracowników w ciągu 120 dni od daty, kiedy pracownik stał się właścicielem akcji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Jaki moment należy uznać za moment uzyskania przychodu dla celów podatkowych, a mianowicie:

  1. datę w styczniu, kiedy Wnioskodawca uzyskał prawa do przyznanych w ramach Dodatkowego Wynagrodzenia akcji, czy
  2. datę w okresie 120 dni od daty nabycia praw do akcji, czyli datę kiedy pracodawca przeksięguje akcje na rachunek Wnioskodawcy.

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy za moment uzyskania przychodu dla celów podatkowych powinno uznać się dzień w styczniu, kiedy Wnioskodawca nabył prawa do przyznanych akcji. W ocenie wnioskodawcy od tego dnia jest formalnym właścicielem tych papierów i można wyobrazić sobie sytuacje kiedy Wnioskodawca dysponuje swoimi prawami do tych akcji.

Aktualny regulamin wewnętrzny pracodawcy zakłada dostarczenie akcji Wnioskodawcy na rachunek Wnioskodawcy w ciągu 120 dni od daty nabycia praw i jest to związane z organizacją tego procesu dla wszystkich pracowników firmy na świecie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja odnosi się ściśle do zadanego pytania i przedstawionego stanu faktycznego przez Wnioskodawcę.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zatem wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych podlegają opodatkowaniu.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z kolei zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione w art. 12 ust. 1 ww. ustawy kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia, a więc każda forma przysporzenia majątkowego (tzn. zarówno pieniężna jak i niepieniężna) mająca swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy, a zatem, wszystko co pracownik otrzymuje od swojego pracodawcy – o ile nie stanowi wymienionego w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodu zwolnionego od podatku lub dochodu, od którego został zaniechany pobór podatku na podstawie przepisów Ordynacja podatkowa – podlega opodatkowaniu ze źródła przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że zgodnie z zapisami umowy o pracę pracodawca może przyznać Wnioskodawcy dodatkowe wynagrodzenie roczne tzw. bonus („Dodatkowe Wynagrodzenie”) w postaci akcji spółki matki, w której Wnioskodawca jest zatrudniony. Spółka matka jest podmiotem zagranicznym, notowanym na zagranicznym rynku papierów wartościowych. Akcje przyznawane są w styczniu roku następującego po roku, za który Dodatkowe Wynagrodzenie zostaje przyznane. W chwili przyznania akcji w ramach Dodatkowego Wynagrodzenia, jako pracownik Wnioskodawca nie ma jeszcze praw do tych akcji. Prawa do przyznanych w ramach Dodatkowego Wynagrodzenia akcji Wnioskodawca uzyskuje jeśli pozostanie pracownikiem firmy, w pierwszą rocznicę przyznania – czyli w styczniu kolejnego roku, prawa do 1/3 przyznanych akcji, w drugą rocznicę, w styczniu, do kolejnych 1/3 akcji i w trzecią rocznicę przypadającą w styczniu – prawa do ostatniej transzy 1/3 przyznanych akcji. Pracodawca może zadecydować, iż za dany rok akcji w ramach Dodatkowego Wynagrodzenia mogą być przyznane nie przez kolejne 3 lata, a 4 lata odpowiednio → w pierwszą rocznicę przyznania, w styczniu 1/4 wszystkich przyznanych akcji, w drugą rocznicę, w styczniu 1/4 wszystkich przyznanych akcji, w trzecią rocznicę, w styczniu kolejne 1/4 wszystkich przyznanych akcji oraz w czwartą rocznicę, w styczniu prawa do ostatniej 1/4 wszystkich przyznanych akcji. W styczniu 2015 roku Wnioskodawca uzyskał prawa do akcji z Dodatkowego Wynagrodzenia przyznanych w poprzednich latach. Firma w ramach wewnętrznego regulaminu, ustaliła, iż akcje przyznane w ramach Dodatkowego Wynagrodzenia będą księgowane na rachunkach akcyjnych należących do pracowników w ciągu 120 dni od daty, kiedy pracownik stał się właścicielem akcji.

Przyjmując za Wnioskodawcą, że przyznane Wnioskodawcy Dodatkowe Wynagrodzenie w postaci akcji spółki matki (w której to spółce Wnioskodawca jest zatrudniony), wynika z zapisów umowy o pracę, należy stwierdzić, że momentem uzyskania przychodu do celów podatkowych jest moment przeniesienia własności tych akcji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.