0114-KDIP3-2.4011.138.2017.2.AK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie obowiązków płatnika związanych z organizowaniem i obsługą akcji promocyjnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 1537), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 9 maja 2017 r. (data 14 czerwca 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 4 sierpnia 2017 r. (data wpływu 9 sierpnia 2017 r.) na wezwanie organu Nr 0114-KDIP3-2.4011.138.2017.1.AK z dnia 26 lipca 2017 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z organizowaniem i obsługą akcji promocyjnych - jest:

  • prawidłowe – odnośnie wariantu przedstawionego w punkcie A,
  • nieprawidłowe - odnośnie wariantu przedstawionego w punkcie B.

UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z organizowaniem i obsługą akcji promocyjnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawcy: A. Spółka z o.o. sp.k. (wnioskodawca główny, strona postępowania), P. Sp. z o.o. (strona zainteresowana) oraz F. sp. z o.o. (strona zainteresowana), planują rozpocząć współpracę w zakresie działań marketingowo-promocyjnych. Kontrahenci P. Sp. z o.o. oraz F. sp. z o.o. planują zlecić Spółce (A Spółka z o.o. sp.k.) organizację akcji promocyjnych. Spółka wystąpi w roli organizatora akcji promocyjnych, Kontrahent wystąpi w roli zleceniodawcy i fundatora akcji promocyjnych. W każdym przypadku podmiotem w stosunku do którego uczestnicy akcji promocyjnych mają roszczenie o wydanie nagrody oraz który rozpatruje ich ewentualne reklamacje jest Spółka.

Podstawą realizacji akcji promocyjnych (dalej: Akcje promocyjne) będzie umowa zawarta między Spółką a Kontrahentem oraz przygotowany przez Spółkę regulamin. Regulamin określa prawa i obowiązki Spółki oraz uczestników akcji - osób fizycznych, konsumentów w rozumieniu art. 22(1) Kodeksu cywilnego.

Akcje promocyjne skierowane będą do konsumentów będących docelową grupą odbiorców produktów spożywczych dystrybuowanych przez Kontrahenta. Wśród Akcji Promocyjnych znajdą się akcje, o których mowa w art. 30 ust.1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w tym konkursy, sprzedaż premiowa, loterie promocyjne, a także akcje promocyjne z nagrodami, które kwalifikowane są jako przychód z innych źródeł u otrzymujących je podatników.

Organizacja Akcji promocyjnych odbywać się będzie następująco:

  1. Spółka występuje w roli oficjalnego organizatora Akcji promocyjnej, przekazującego nagrody oraz faktycznie wydającego nagrody. Kontrahent jest jedynie fundatorem nagrody zlecającym zorganizowanie i przeprowadzenie Akcji promocyjnej. Spółka nabywa i wydaje nagrody we własnym imieniu i z własnych środków, a Kontrahent po zakończeniu Akcji promocyjnej zwraca Spółce koszty nagród i organizacji oraz obsługi Akcji promocyjnej.
  2. Spółka występuje w roli oficjalnego organizatora Akcji promocyjnej, przekazującego nagrody oraz faktycznie wydającego nagrody. Kontrahent jest jedynie fundatorem nagrody zlecającym zorganizowanie i przeprowadzenie Akcji promocyjnej. Nagrody są przekazywane Spółce przez Kontrahenta bez wynagrodzenia w celu wydania ich w Akcjach promocyjnych, a Kontrahent po zakończeniu Akcji promocyjnej zwraca Spółce koszty organizacji oraz obsługi Akcji promocyjnej.

Akcje promocyjne przedstawione powyżej będą organizowane w przyszłości.

Pismem z dnia 26 lipca 2017 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.138.2017.1.AK wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie:

  • czy Wnioskodawca w Akcji promocyjnej w wariancie B przedstawionym w opisie zdarzenia przyszłego, działa i przekazuje nagrody we własnym imieniu, czy też działa w imieniu i na rzecz Kontrahentów, a rola Spółki sprowadza się jedynie do pośredniczenia w wydawaniu nagród?

Wnioskodawca odpowiedział w wyznaczonym terminie (data nadania uzupełnienia 4 sierpnia 2017 r., data wpływu 9 sierpnia 2017 r.), w uzupełnieniu wskazał, że:

Działalnością podstawową Spółki jest organizowanie akcji promocyjnych na zlecenie Kontrahenta, na podstawie zawartej z nim umowy. Realizując zobowiązania przewidziane w umowach z Kontrahentami, Spółka działa więc na rzecz Kontrahentów, również w wariancie B przedstawionym w opisie zdarzenia przyszłego. Niemniej jednak w wariancie B Spółka nie kupuje nagród, lecz otrzymuje je od Kontrahentów w celu wydania ich uczestnikom Akcji promocyjnych (prawo własności przechodzi bezpośrednio z Kontrahenta na uczestnika Akcji promocyjnej, a Spółka dokonuje ich faktycznego wydania). W tym wariancie, Spółka przekazuje więc nagrody w imieniu Kontrahentów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w stanach planowanych (stanach przyszłych) przedstawionych w pkt A i B podmiotem zobowiązanym do poboru podatku dochodowego od wydanych nagród zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub złożenia informacji, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest Spółka, a na Kontrahencie nie ciążą żadne obowiązki w tym zakresie?

Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że w stanach przyszłych przedstawionych w pkt A i B podmiotem zobowiązanym do poboru podatku dochodowego od wydanych nagród zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub złożenia informacji, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest Spółka, jako faktycznie wydający nagrody.

Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w ust. 1. są zobowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych m.in. w art. 30 ust. 1 pkt 2. Ten ostatni przepis dotyczy wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68. W art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione są przypadki w których wygrane podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast w myśl art. 41 ust. 7 pkt 1 cytowanej ustawy, jeżeli przedmiotem wygranych (nagród), o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 - nie są pieniądze, podatnik jest zobowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia.

Z kolei art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku od których nie są zobowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są zobowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz Urzędowi Skarbowemu, którym kieruje Naczelnik Urzędu Skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników o których mowa w art. 3 ust. 2a, Urzędowi Skarbowemu, którym kieruje Naczelnik Urzędu Skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych przekazać podatnikowi oraz Urzędowi Skarbowemu, którym kieruje Naczelnik Urzędu Skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników o których mowa w art. 3 ust. 2a, Urzędowi Skarbowemu, którym kieruje Naczelnik Urzędu Skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy przychodów z innych źródeł o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 za które uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny. W rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. W art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c wymienione są przypadki w których przychody (dochody) podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z powyższych unormowań wynika, że podmioty gospodarcze dokonujące świadczeń na rzecz polskich rezydentów występujących w charakterze konsumentów są zobowiązani jako płatnicy do pobrania podatku dochodowego od osób fizycznych od dokonywanych wypłat i świadczeń bądź do sporządzenia i przekazania podatnikowi i Urzędowi Skarbowemu informacji o dokonanych wypłatach należności i świadczeniach.

W przytoczonych przepisach ustawodawca posłużył się następującymi wyrażeniami: podmioty, „które dokonują świadczeń” (art. 41 ust. 1), „od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych” (art. 41 ust. 4) oraz podmioty „które dokonują wypłaty należności lub świadczeń” (art. 42a).

W ocenie Wnioskodawców oznacza to, że obowiązki płatnika i obowiązki informacyjne o których mowa powyżej ciążą na podmiocie faktycznie dokonującym wydania nagród (świadczeń). W przypadku o którym mowa jest w opisie stanu przyszłego takim podmiotem będzie Spółka. Trzeba bowiem pamiętać, że tylko Spółka, czyli podmiot który faktycznie dokonuje świadczeń posiada pełną wiedzę co do ilości, wartości, momentu przekazania świadczeń oraz otrzymujących świadczenia, dzięki czemu jest w stanie prawidłowo wypełnić obowiązki płatnika. Konsekwentnie skoro to Spółka zobowiązana jest do wypełnienia ww. obowiązków, na Kontrahentach nie ciążą żadne obowiązki w tym zakresie. Stanowisko Wnioskodawców znajduje potwierdzenie w szeregu interpretacji indywidualnych wydanych przez organy podatkowe - stanowisko takie zostało wyrażone m.in. przez:

  • Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 24 czerwca 2014 r. (IPPB2/415-357/14-4/MG).
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 28 stycznia 2014 r. (ILPB2/415-1016/13-5/TR),
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 24 stycznia 2013 r. (IPPB1/415-1328/12-2/ES),
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 5 grudnia 2012 r. (ITPB1/415-976/12/N/IR),
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 27 lipca 2012 r. (IPPB1/415-553/12-2/ES),
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 20 lipca 2012 r. (ITPB2/415-409/12/IB),
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 14 maja 2012 r. (IPPB2/415-210/12-2/AS).

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 14 maja 2012 r. (IPPB2/415-210/12-2/AS) stwierdził, że „(...) że na podmiocie przekazującym świadczenie w postaci nagrody w konkursie ciąży obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego. (...) podmiot wydający nagrodę powinien pobrać i odprowadzić należny od tej nagrody zryczałtowany podatek. W sytuacji, kiedy Agencja zobowiązała się, jako podwykonawca innej spółki z tej branży do przeprowadzenia konkursu i dokonała wypłaty uzyskanej w nim nagrody, miała obowiązek w ramach wykonywania obowiązków płatnika pobrać należny podatek.

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 3 sierpnia 2012 r. (IBPBII/1/415-442/12/MK) czytamy: „(...) Wnioskodawca posiada środki pieniężne na nagrodę (nagroda jest wkalkulowana w wartość usługi) i to Wnioskodawca a nie podmiot na rzecz którego zorganizowany jest konkurs, przekazuje zwycięzcy konkursu wygraną pieniężną. Zatem płatnikiem obowiązanym do poboru zaliczki na podatek jest Wnioskodawca.

Prawidłowość prezentowanego przez Wnioskodawców stanowiska potwierdzają również sądy administracyjne. W prawomocnym wyroku z dnia 4 grudnia 2014 r. (sygn. III SA/Wa 1668/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, że „(...) zarówno w art. 41 ust. 1 i 4 u.p.d.o.f. mowa jest o podmiocie, który dokonuje danego świadczenia, a więc przenosi prawo własności danej rzeczy, a przepisy te nie wskazują podmiotu, który ponosi ciężar ekonomiczny danych świadczeń.” Podobnie, w prawomocnym wyroku z dnia 12 lutego 2015 r. (sygn. III SA/Wa 1667/14) Sąd ten stwierdził: „Sąd podziela także stanowisko Skarżącej co do tego, że organ błędnie zinterpretował przepis art. 41 ust. 1 i 4 u.p.d.o.f. W związku z przedmiotowym charakterem zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. oraz brzmieniem przepisów art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. oraz art. 41 ust. 4 tej ustawy nie sposób przyjąć, że płatnikiem z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego (w razie wartości nagrody wykraczającej poza ramy zwolnienia) będzie sprzedający. Zdaniem Sądu, wniosek taki z przepisów tych nie wynika, a wręcz przeciwnie, jak należy przyjąć, obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego ciąży na wypłacającym nagrodę (Skarżącej), a nie na sprzedawcy (zob. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 lipca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 381/13, CBOSA).” Analogiczne stanowisko zostało przedstawione przez ten Sąd w odniesieniu do nagród pieniężnych w prawomocnym wyroku z dnia 12 marca 2015 r. (sygn. III SA/Wa 2798/14): „Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela również pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 6 grudnia 2010 r., III SA/Wa 730/10, że "dokonywanie wypłat", przewidziane w art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. należy rozumieć dosłownie, a mianowicie jako właśnie faktyczną realizację wypłaty ("faktyczne wypłacenie"). Uprawniony jest przy tym pogląd, że analogicznie jak podmiot, który faktycznie dokonuje wypłat (świadczeń) należy rozumieć podmiot, który stawia do dyspozycji podatnika pieniądze lub wartości pieniężne. Przez "faktyczne wypłacenie” Sąd rozumie wypłatę środków finansowych rzeczywiście dokonaną przez określony podmiot, niezależnie od źródła pochodzenia tych środków. Innymi słowy, podmiotem faktycznie wypłacającym jest podmiot przekazujący środki pieniężne osobie uprawnionej do ich otrzymania, czyniąc to w gotówce, bądź na rachunek bankowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe odnośnie wariantu przedstawionego w pkt. A, nieprawidłowe - odnośnie wariantu przedstawionego w pkt. B.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

W treści art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, ustawodawca jako źródła przychodów wskazał inne źródła.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nie należące do przychodów określonych w art. 12 – 14 i 17.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższą definicję, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:

  • obliczenie,
  • pobranie,
  • wpłacenie

– podatku, zaliczki lub raty.

Z kolei płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 Ordynacji podatkowej, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony, o czym stanowi art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca oraz strony zainteresowane planują rozpocząć współpracę w zakresie działań marketingowo-promocyjnych. Kontrahenci (w analizowanej sprawie zainteresowani) planują zlecić Wnioskodawcy organizację akcji promocyjnych. Spółka wystąpi w roli organizatora akcji promocyjnych, Kontrahent wystąpi w roli zleceniodawcy i fundatora akcji promocyjnych. W każdym przypadku podmiotem w stosunku do którego uczestnicy akcji promocyjnych mają roszczenie o wydanie nagrody oraz który rozpatruje ich ewentualne reklamacje jest Spółka.

Podstawą realizacji akcji promocyjnych będzie umowa zawarta między Spółką a Kontrahentem oraz przygotowany przez Spółkę regulamin. Regulamin określa prawa i obowiązki Spółki oraz uczestników akcji - osób fizycznych, konsumentów w rozumieniu art. 22(1) Kodeksu cywilnego.

Akcje promocyjne skierowane będą do konsumentów będących docelową grupą odbiorców produktów spożywczych dystrybuowanych przez Kontrahenta. Wśród Akcji Promocyjnych znajdą się akcje, o których mowa w art. 30 ust.1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w tym konkursy, sprzedaż premiowa, loterie promocyjne, a także akcje promocyjne z nagrodami, które kwalifikowane są jako przychód z innych źródeł u otrzymujących je podatników.

Organizacja Akcji promocyjnych odbywać się będzie następująco:

  1. Spółka występuje w roli oficjalnego organizatora Akcji promocyjnej, przekazującego nagrody oraz faktycznie wydającego nagrody. Kontrahent jest jedynie fundatorem nagrody zlecającym zorganizowanie i przeprowadzenie Akcji promocyjnej. Spółka nabywa i wydaje nagrody we własnym imieniu i z własnych środków, a Kontrahent po zakończeniu Akcji promocyjnej zwraca Spółce koszty nagród i organizacji oraz obsługi Akcji promocyjnej.
  2. Spółka występuje w roli oficjalnego organizatora Akcji promocyjnej, przekazującego nagrody oraz faktycznie wydającego nagrody. Kontrahent jest jedynie fundatorem nagrody zlecającym zorganizowanie i przeprowadzenie Akcji promocyjnej. Nagrody są przekazywane Spółce przez Kontrahenta bez wynagrodzenia w celu wydania ich w Akcjach promocyjnych, a Kontrahent po zakończeniu Akcji promocyjnej zwraca Spółce koszty organizacji oraz obsługi Akcji promocyjnej.

Realizując zobowiązania przewidziane w umowach z Kontrahentami, Spółka działa więc na rzecz Kontrahentów. Niemniej jednak w wariancie B Spółka nie kupuje nagród, lecz otrzymuje je od Kontrahentów w celu wydania ich uczestnikom Akcji promocyjnych (prawo własności przechodzi bezpośrednio z Kontrahenta na uczestnika Akcji promocyjnej, a Spółka dokonuje ich faktycznego wydania). W tym wariancie, Spółka przekazuje więc nagrody w imieniu Kontrahentów.

Na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy, z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 – w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Natomiast w myśl art. 41 ust. 7 pkt 1 cytowanej ustawy, jeżeli przedmiotem wygranych (nagród), o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 – nie są pieniądze, podatnik jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia.

Na podstawie art. 42 ust. 1 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Stosownie do treści art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że w wariancie przedstawionym w pkt. A Wnioskodawca nabywa i wydaje nagrody we własnym imieniu i z własnych środków. Zatem obowiązek poboru podatku oraz obowiązek sporządzenia informacji PIT – 8C spoczywa w tej sytuacji na Wnioskodawcy. Natomiast w sytuacji przedstawionej w pkt. B Wnioskodawca otrzymuje nagrody od Kontrahenta w celu ich wydania w Akcjach promocyjnych. Prawo własności przechodzi bezpośrednio z Kontrahenta na uczestnika Akcji, a Spółka dokonuje tylko ich faktycznego wydania, Wnioskodawca przekazuje nagrody w imieniu Kontrahentów. Wobec tego w sytuacji, gdy Spółka nie przekazuje nagród w swoim imieniu, a jedynie pośredniczy w wydawaniu nagród przyznanych i finansowanych przez Kontrahentów, to na Spółce (Wnioskodawcy) nie ciążą ani obowiązki płatnika ani obowiązki informacyjne, o których mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Spółkę interpretacji organów podatkowych wskazać należy, że orzeczenie te nie są wiążące dla tutejszego organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie w każdej z nich zawarte jest wiążące. W związku z tym, organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami – nie tylko innych organów podatkowych, jednak nie stosują wprost tych rozstrzygnięć także i z tego zwykłego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.