ITPB1/415-544/08/WM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Czy Wnioskodawczyni powinna złożyć wniosek o abolicję, o umorzenie podatku od dochodu uzyskanego w Belgii mimo, że nie jest rezydentem w Polsce?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2008 r. (data wpływu 6 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania „abolicji podatkowej” - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania „abolicji podatkowej”.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 2000 r. mieszka Pani i pracuje w Belgii. Tam też również poznała Pani męża i od 2000 r. na terenie Belgii znajduje się Pani ośrodek interesów życiowych, na co wskazują:

  • stały adres zameldowania i zamieszkania od kwietnia 2000 r.;
  • zawarcie związku małżeńskiego w dniu 16 czerwca 2000 r.;
  • posiadanie ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego od lipca 2000 r.
  • stała praca (umowa o pracę z 10 września 2000 r.);
  • uczęszczanie do szkół w Belgii w latach 2000 – 2005;
  • posiadanie konta w banku w Belgii;
  • obywatelstwo belgijskie.

Co prawda posiada Pani adres zameldowania w Polsce, ale podkreśla Pani, że w latach 2000 – 2007 w Polsce nie mieszkała, nie pracowała, nie posiadała nawet numeru NIP (nadano go dopiero w 2008 r.). Meldunek w Polsce nie jest równoznaczny z pojęciem „miejsca zamieszkania”. W Polsce przebywa dwa – trzy razy do roku, odwiedzając mieszkających tu rodziców. Obecna ustawa abolicyjna obowiązuje za lata 2002 – 2007 (w przypadku Belgii od 2005 r.). Informuje Pani także, że obecnie i w przyszłości zamierza Pani pozostać i pracować w Belgii.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy powinna Pani złożyć wniosek o abolicję, o umorzenie podatku od dochodu uzyskanego w Belgii mimo, że nie jest Pani rezydentem w Polsce...

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawa abolicyjna dotyczy polskich podatników, którzy przynajmniej w jednym roku podatkowym w latach 2002 – 2007 podlegali tzw. nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, co oznacza, że osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Polski podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości dochodu, bez względu na miejsce położenia źródła przychodu.

Wnioskodawca uważa więc, że ustawa abolicyjna jej nie dotyczy, ponieważ nie posiada w Polsce centrum interesów życiowych lub osobistych oraz w latach 2002 – 2007 nie przebywała w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, a meldunek w Polsce nie oznacza faktycznego przebywania pod tym adresem.

Ona sama określiła siebie jako rezydenta Belgii, której ośrodek interesów życiowych znajduje się również w Belgii, a maksymalny okres przebywania w Polsce to ok. 10 dni w roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Z dniem 6 sierpnia 2008 r. weszła w życie ustawa z 25 lipca 2008 r. o szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 143, poz. 894), którą zgodnie z art. 1 ust. 1 stosuje się do podatników, którzy przynajmniej w jednym roku podatkowym, w okresie od 2002 roku do 2007 r., podlegali obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1 (nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu) ustawy o podatku dochodowym i uzyskiwali w tym roku przychody z pracy, do których miał zastosowanie art. 27 ust. 9 albo 9a ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r. osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast przepis art. 3 ust. 2a ww. ustawy stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Powołane przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

W treści złożonego wniosku stwierdziła Pani, iż nie jest polskim rezydentem podatkowym. Od 2000 r. posiada Pani miejsce zamieszkania w Belgii i tam też pracuje. W Belgii zawarła Pani związek małżeński, posiada Pani belgijskie ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, w latach 2000 – 2005 uczęszczała Pani do szkół w Belgii oraz posiada Pani belgijskie obywatelstwo. W związku z powyższym uważa Pani że ośrodek interesów życiowych, związków osobistych i gospodarczych znajdował się i nadal znajduje na terytorium Belgii.

W Polsce posiada Pani co prawda adres meldunkowy, numer NIP (nadany dopiero w 2008 r.), ale zaznacza Pani, że w latach 2000 – 2007 w Polsce nie mieszkała, jedynie przebywała dwa – trzy razy do roku odwiedzając rodziców oraz nie pracowała w Polsce.

Z treści cytowanych przepisów wprost wynika, że ustawa z 25 lipca 2008 r. o szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zwana „ustawą abolicyjną”, ma zastosowanie tylko do podatników którzy w okresie od 2002 roku do 2007 r. podlegali w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Tak więc Pani, jako osoba fizyczna o statusie osoby nie mającej miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegająca ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce – co podkreślono we wniosku - nie została zakresem podmiotowym „ustawy abolicyjnej” objęta, nie powinna więc składać wniosku o „abolicję podatkową”, tj. o umorzenie podatku od uzyskanego dochodu w Belgii.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.